Inleiding

In 2010 kwam ik op internet Herman L tegen, een kostschoolgenoot. Hij liet me weten dat er één pater was die hij graag wilde terugzien: den Armand. Die was gedurende de laatste twee jaar van ons verblijf in het Missiecollege onze begeleider. Een bijzonder iemand aan wie veel oud-leerlingen goede herinneringen bewaren. Door de jaren heen ben ik (onregelmatig) contact met hem blijven houden. Ik beloofde Herman een afspraak te regelen, maar het viel niet mee om Armand te pakken te krijgen: hij bleek al enige tijd in een Nijlens verzorgingshuis te revalideren na twee operaties aan zijn knie. We besloten hem te verrassen. Het werd een gedenkwaardige ontmoeting.  Pater Armand, die wel zijn mobiliteit maar niet zijn humor kwijt was, worstelde met de naweeën van de narcose: het heeft hem veel moeite gekost om zijn geheugen weer op orde te krijgen.
Herman en ik doken na ons bezoek aan Armand een Lierse kroeg in en we bleken elkaar heel wat te vertellen te hebben. Met enkele gabbers uit die tijd wilden we graag nog ‘ns rond een cafétafel zitten. Via internet werden in eerste instantie Fons H, Nico P en Etienne M opgespoord. Sinds die tijd treffen we elkaar  jaarlijks (in wisselende samenstelling) in een Liers restaurant. Wat me bij het eerste weerzien vooral opviel was het gemak waarmee de draad van vroeger weer werd opgepakt. Alsof het niet van ons achttiende geleden was dat wij, zestigers inmiddels, elkaar nog gezien hadden. In de volgende jaren kwamen we achter het (mail)adres of telefoonnummer van nog meer klasgenoten: Dirk S, Hubert S en Willy L. Nu ook André C is opgespoord, blijven, zover ik weet, alleen Karel H en Luc D over. Pater Armand was vanaf 2012 ook jaarlijks van de partij. Hij had het liefst iedere week afgesproken! Eind 2016 is hij op negentigjarige leeftijd overleden.

Vlnr: Herman L, Fons H, pater Armand